Spory dotyczące kredytów powiązanych z frankiem trafiają do sądów krajowych, które w wielu przypadkach potrzebują wykładni prawa unijnego. W takich sytuacjach kierują pytania do TSUE, aby ustalić, jak stosować przepisy w konkretnych stanach faktycznych. Odpowiedzi Trybunału wyznaczają kierunek rozstrzygnięć. Sprawdzamy, jakie wyroki TSUE mogą zapaść w sprawach frankowych w kwietniu 2026.
O czym TSUE może zdecydować w wyrokach 16 kwietnia 2026 r.?
Na posiedzeniu 16 kwietnia 2026 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozstrzygnie kilka zagadnień dotyczących przedawnienia roszczeń banków wobec kredytobiorców. Poniższe sprawy pokazują, jakie konkretne problemy prawne będą przedmiotem tych wyroków i jak mogą wpłynąć na sprawy frankowe.
Przerwanie biegu przedawnienia przez pozew banku w sprawach frankowych
Sprawa frankowa C-752/24 dotyczy pytania prejudycjalnego, czy powództwo wniesione przez instytucję finansową jeszcze przed stwierdzeniem nieważności umowy może skutecznie przerwać bieg przedawnienia. W sporach dotyczących kredytów powiązanych z CHF banki coraz częściej decydują się na taki ruch, aby zabezpieczyć możliwość dochodzenia zwrotu kapitału. Wątpliwości budzi jednak fakt, że w momencie składania pozwu zasadność żądania pozostaje niepewna i zależy od rozstrzygnięcia sprawy zainicjowanej przez kredytobiorcę. Jeśli wyrok TSUE z 16 kwietnia potwierdzi, że takie działanie nie wywołuje skutku w postaci przerwania przedawnienia, część roszczeń banków może wygasnąć.
Przedawnienie roszczeń banku a zasady słuszności
W sprawie C-753/24 sędziowie rozważą, czy bank może dochodzić świadczeń mimo upływu terminu przedawnienia, powołując się na tzw. klauzulę słuszności. Sąd krajowy ma wątpliwości, czy dopuszczenie takiej praktyki nie narusza zasady pewności prawa wynikającej z przepisów unijnych. Planowany na 16 kwietnia wyrok TSUE może odpowiedzieć więc na pytanie, czy bank jako profesjonalny podmiot powinien ponosić skutki przekroczenia terminów, czy może mimo to dochodzić roszczeń kosztem frankowicza.
Skutki oświadczenia frankowicza a przedawnienie roszczeń banku
Postępowanie C-901/24 koncentruje się na oświadczeniu frankowicza o świadomości skutków unieważnienia umowy. Sądy krajowe różnie interpretują moment, od którego bank może liczyć bieg przedawnienia. Jeśli wyrok TSUE wskaże, że termin rozpoczyna się po takim oświadczeniu, a nie dopiero po złożeniu pozwu, banki zyskają więcej czasu na działania. Odmienna interpretacja może ograniczyć możliwość dochodzenia roszczeń, co zwiększy przewidywalność dla osób prowadzących spory frankowe.
Opinia rzecznika generalnego TSUE na temat zwrotu składek ubezpieczeniowych
16 kwietnia ma się pojawić również opinia rzecznika generalnego Trybunału UE w sprawie C-23/25. Nie jest to wyrok TSUE, lecz stanowisko, które często zapowiada kierunek późniejszego rozstrzygnięcia. Spór dotyczy zwrotu składek ubezpieczeniowych pobieranych przez banki wraz z kredytem od frankowiczów. Jeśli rzecznik uzna, że należy je oddać po unieważnieniu umowy, konsumenci będą mogli domagać się od instytucji finansowych więcej pieniędzy niż dotychczas.
Co TSUE może orzec w sprawie kredytów złotowych indeksowanych do CHF?
Sprawa C-246/25 dotyczy kredytów złotowych, które następnie powiązano z kursem franka poprzez aneks. Problem polega na tym, czy w razie wadliwości takich zapisów sąd powinien unieważnić pierwotną umowę, czy tylko dokument aneksujący. To rozróżnienie ma duże znaczenie dla kredytobiorców. Usunięcie wyłącznie aneksu oznacza powrót do kredytu złotowego i dalszą spłatę zobowiązania. Z kolei unieważnienie całej umowy pozwala rozliczyć się z bankiem tak jak w typowych sprawach frankowych. Jeżeli wyrok TSUE 30 kwietnia potwierdzi możliwość badania abuzywności klauzul także w takich przypadkach, grupa uprawnionych do dochodzenia roszczeń znacznie się poszerzy. Kredytobiorcy, którzy podpisali aneksy kilka lat po zawarciu umowy, zyskają argumenty do podważenia mechanizmu indeksacji.
Jakie znaczenie dla frankowiczów może mieć wyrok TSUE na temat SKD?
Orzeczenie w sprawie C-744/24 odnosi się do sankcji kredytu darmowego. Choć temat dotyczy szerzej kredytów konsumenckich, może wpłynąć również na sprawy frankowe, bo wyroki TSUE kształtują orzecznictwo w Polsce. SKD polega na tym, że kredytobiorca oddaje jedynie kapitał, bez odsetek i kosztów. W tej sprawie Trybunał ma ocenić 23 kwietnia, czy bank może naliczać odsetki również od kosztów pozaodsetkowych, takich jak prowizje. Odpowiedź na to pytanie pokaże, jak należy traktować różne elementy kosztów kredytu w świetle prawa UE. W konsekwencji część argumentów przedstawionych w tym wyroku może być wykorzystywana także w sporach frankowych, zwłaszcza przy rozliczeniach między stronami po zakwestionowaniu umowy.
W kwietniu 2026 TSUE może rozstrzygnąć kilka spraw dotyczących kredytów frankowych, koncentrując się głównie na przedawnieniu roszczeń banków, skutkach oświadczeń składanych przez kredytobiorców oraz sposobie rozliczania wadliwych umów. Dodatkowe znaczenie będą miały rozstrzygnięcia dotyczące aneksowanych do franka umów złotowych oraz zasad naliczania kosztów w kredytach konsumenckich, które mogą wpłynąć na argumentację w sporach frankowych.
0 komentarzy