Propozycję ugody frankowej bank może przedstawić jeszcze przed rozpoczęciem procesu, w trakcie postępowania albo podczas mediacji. Przed jej przyjęciem trzeba sprawdzić przede wszystkim sposób rozliczenia kredytu, zakres zrzeczenia się roszczeń oraz terminy wykonania ustaleń przez bank. Podpowiadamy, na co zwrócić uwagę przy zawieraniu ugody frankowej.
W jakiej formie można zawrzeć ugodę frankową?
Ugoda frankowa może mieć formę porozumienia zawartego bezpośrednio z bankiem albo ugody wypracowanej w ramach mediacji, np. przed Centrum Mediacji Sądu Polubownego przy KNF. W procedurze KNF treść dokumentu uzgadnia się z bankiem, a po ustaleniu warunków strony mogą podpisać go w formie papierowej lub elektronicznej. Zawarcie ugody frankowej z bankiem następuje po zaakceptowaniu uzgodnionej treści przez obie strony. Kredytobiorca składa podpis jako pierwszy, a po zatwierdzeniu dokumentu przez bank otrzymuje swój egzemplarz. Zgodnie z art. 917 Kodeksu cywilnego ugoda polega na wzajemnych ustępstwach stron, które mają zakończyć spór lub usunąć niepewność co do roszczeń.
Kto musi podpisać ugodę frankową?
Ugoda frankowa z bankiem powinna zostać podpisana przez wszystkie strony objęte porozumieniem albo przez ich prawidłowo umocowanych pełnomocników. Jeśli kredyt zaciągnęły 2 osoby, trzeba sprawdzić, czy obie powinny podpisać porozumienie osobiście, czy jedna z nich może działać przez pełnomocnika. W mediacji prowadzonej przed Centrum Mediacji Sądu Polubownego przy KNF wniosek składają łącznie wszyscy kredytobiorcy będący stronami pierwotnej umowy. Podpis jednego współkredytobiorcy nie zastępuje podpisu drugiego, jeśli porozumienie ma obejmować jego prawa i obowiązki, chyba że pierwsza osoba działa jako prawidłowo umocowany pełnomocnik. Ze strony banku dokument podpisuje osoba uprawniona do reprezentacji albo pełnomocnik działający w granicach udzielonego umocowania.
Kiedy strony muszą wykonać postanowienia ugody?
Termin wykonania ustaleń zależy przede wszystkim od treści ugody frankowej. Dokument może wskazywać konkretną datę albo uzależniać wykonanie określonych obowiązków od spełnienia dodatkowego warunku. Po stronie kredytobiorcy może chodzić np. o złożenie wymaganych oświadczeń lub dokumentów. Bank natomiast bywa zobowiązany do przeliczenia kredytu, zwrotu uzgodnionej kwoty, zamknięcia rachunku albo wydania dokumentu potrzebnego do wykreślenia hipoteki. Dlatego przed podpisaniem ugody trzeba sprawdzić, od kiedy biegnie termin na wykonanie każdego z tych obowiązków.
Co zrobić, gdy bank nie wykonuje podpisanej ugody frankowej?
Jeżeli bank nie wywiązuje się z ugody frankowej w ustalonym terminie, trzeba najpierw ustalić, który zapis porozumienia nie został wykonany i jaki termin przewidziano na jego realizację. W zależności od treści ugody można wezwać bank do jej wykonania albo złożyć reklamację. Jeżeli bank kwestionuje obowiązek lub nie reaguje na wezwanie, dalsze kroki dobrze ustalić z prawnikiem zajmującym się sprawami frankowymi. Jeżeli ugoda frankowa zawarta przed mediatorem podlega wykonaniu w drodze egzekucji, sąd na wniosek strony zatwierdza ją przez nadanie klauzuli wykonalności. W takim przypadku staje się ona tytułem wykonawczym.
Przed zawarciem ugody frankowej z bankiem trzeba ocenić nie tylko proponowaną kwotę rozliczenia, lecz także zakres roszczeń, z których kredytobiorca ma zrezygnować. Warunki porozumienia trzeba również zestawić z możliwym wynikiem postępowania sądowego oraz skutkami rezygnacji z dalszych roszczeń.
0 komentarzy